Η Βιέννη ήταν ο δεύτερος σταθμός της φετινής ευρωπαϊκής περιοδείας της ιτεc-ολυμπια. Μόνο μια εβδομάδα μετά το Βερολίνο αλλά με αλλαγμένη σχεδόν στο σύνολο η σύνθεση της ομάδας. Μόνο ο big-stamy δεν πρόλαβε καλά να κατεβεί από το αεροπλάνο της επιστροφής του Βερολίνου για να ξαναμπεί για Βιέννη πλέον.
Ας είναι καλά ο χορηγός μας ο Νάσος Φωτόπουλος και η εταιρεία του η ιτεc που μας έδωσε την δυνατότητα να ζήσουμε τέτοιες και άφθονες εμπειρίες. Rotation λοιπόν η ιτεc-ολυμπια και μέσα στο αεροπλάνο ακόμη, ο επανεμφανισθείσας δ. μαυρομητρος, η μεταγραφή που έκανε μπαμ το καλοκαίρι ο γιου τζιν πλυτας, ο γ.παπαδοπουλος στην παρθενική του έξοδο από την χώρα για σουμπι και ο υπογράφοντας.
Το καλό κλίμα της ομάδας δεν το χάλασε ούτε το κρύο και η βροχή που βρήκαμε στην Βιέννη. Μια μικρή ταλαιπωρία στο ξενοδοχείο γιατί δεν έβρισκαν την κράτηση αλλά και επειδή είπαμε double room αντί για twin και o receptionist μας πέρασε για Ψινακηδες.
Στρατηγικό σημείο το ξενοδοχείο 2 στάσεις τραμ από τον χώρο των αγώνων 1 στάση από το μέτρο και το εμπορικό κέντρο και απέναντι τα Mc Donalds...Το βράδυ ρηλαξάραμε γιατί η καταρρακτώδης βροχή δεν επέτρεπε μετακινήσεις. Ο καθένας μας έκανε τα κλασικά του. Ο πλυτάς διάβαζε το κουπόνι, ο μαύρος αντάλλαζε μηνύματα με το πρόσωπο ο big-stamy δοκίμαζε τα πάντα από εδέσματα, ο παπαδο προσπαθούσε να αποβάλλει το άγχος για την επόμενη και εγώ παρακάλαγα να φτιάξει ο καιρός γιατί ήθελα να δω την χριστουγεννιάτικη Βιέννη.
Μετά από έναν ύπνο και ένα καλό πρωινό(χωρίς αλλά σχόλια, καταλαβαίνετε...) φτάσαμε στον χώρο των αγώνων ένα συμπαθητικό γυμναστήριο με 16 άψογα γήπεδα. Η προσέλευση όχι ιδιαίτερα μεγάλη αν και υπήρχαν παίκτες από Ιταλία Ολλανδία Πορτογαλία Τσεχία Αγγλία. Η ηρεμία ήταν η κυρίαρχη διάφορα από ένα αντίστοιχο ελληνικό τουρνουά. Το ατομικό θα γινόταν πρώτη μέρα και στους βετεράνους είχαμε καλές ελπίδες. Εγώ κατέλαβα την πρώτη θέση στον όμιλο μου αλλά δυστυχώς ο Δημήτρης παρότι γύρισε το 2-0 από τον χινκελμαν σε 2-2 δέχθηκε γκολ στην λήξη και έμεινε δεύτερος. Και έμελλε να βρεθούμε αντιμέτωποι στην 8αδα. Το πρώτο ημίχρονο δικό μου όπου και προηγήθηκα στο δεύτερο ο Μήτσος ρίσκαρε εγώ έκατσα πίσω να το κρατήσω αλλά μάταια. Η παράταση ήταν φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό τον Γιάννη και τελικά έχασα 3-2 στα πέναλτι αφού έχασα το τελευταίο. Ο Μήτσος έπαιξε ημιτελικό με τον παγκόσμιο πρωταθλητή Μπομ τον αιφνιδίασε και τον είχε ημίχρονο 2-0.Όμως ο Ολλανδός ισορρόπησε και κατάφερε να ισοφαρίσει και να πάρει το ματς στην παράταση. Κρίμα.
Στην όπεν ο πλυτας πέρασε πρώτος τον όμιλο και συνάντησε τον μπιγκ σταμυ στην 16αδα που πέρασε σαν δεύτερος. Πάλι εμφύλιος στο πρώτο νοκ αουτ και ο πλυτας στην 8αδα περνάει για να συναντήσει τον πολύπειρο και καταξιωμένο Λεντζ. Ισόπαλο το παιγνίδι και η ρουλέτα των πέναλτι αφήνει πικραμένο τον πλυτά. Ο εταίρος Παπαδόπουλος δεν τα κατάφερε στον όμιλο μάλλον επειδή σεβάστηκε ιδιαίτερα τους ξένους αντίπαλους του και ήταν εμφανώς τρακαρισμένος. Το τουρνουά έληξε νωρίς στους ίδιους χαμηλούς τόνους που ξεκίνησε. Και υπήρχε άφθονος χρόνος για βόλτες. Εκεί δυστυχώς τους ξεπάτωσα στο γρήγορο βάδην γιατί προσωπικά ήθελα να τα δω όλα και ιδιαίτερα τα χριστουγεννιάτικα πανηγύρια. Φάγαμε σε ένα βιεννέζικο με παραδοσιακή κουζίνα ήπιαμε τις μπυρίτσες μας και ξεραθήκαμε στον ύπνο.
Την επόμενη η μητέρα των μαχών: το ομαδικό. Η κλήρωση καλή γιατί είχαμε στον όμιλο την καλύτερη ομάδα του κόσμου πράγμα που σήμαινε ότι μόνο στον τελικό θα την ξανασυναντούσαμε. Χάσαμε δύσκολα από αυτούς αλλά κερδίσαμε εύκολα μετά και περάσαμε τον όμιλο για να παίξουμε με τους διοργανωτές μπαράζ. Αν και μας αιφνιδίασαν και προηγήθηκαν 3-0 στο τέλος εμείς κερδίσαμε άνετα 3-0. Όλα καλά εκτός από το άγχος του Παπαδόπουλου!
Στον ημιτελικό βρίσκουμε τους φορμαρισμένους (είχαν μόλις κατακτήσει το τουρνουά του Βερολίνου) και ντόπιους wienner neustad. To στήσιμο δεν μας έκατσε και δυστυχώς κανείς μας δεν τράβηξε να πάρει την ομάδα στην πλάτη του. Ήττα με 2-0 και το μόνο που χαρήκαμε ήταν η φωτογραφίες στην απονομή όλων μαζί των ομάδων σε κλίμα χαράς για το ωραίο σαββατοκύριακο.
Μια ακόμη βόλτα στην Βιέννη στο μπαζαρ που μας πρότειναν σε κάτι ανάκτορα και φαγητό στο εμπορικό κέντρο που χαζέψαμε όλες τις κουλτούρες μαζεμένες. Από ελληνικό ιταλικό κινεζικό εστιατόριο μέχρι και salloon αμερικανικό με live country μουσική όπου τιμήσαμε ιδιαιτέρως τις πελώριες μερίδες του.
Το μόνο άξιο αναφοράς από δω και πέρα ήταν ότι παραλίγο κυριολεκτικά θα χάναμε το αεροπλάνο μια και ήμασταν ιδιαίτερα νωχελικοί στις μετακινήσεις μας. Απλώς δεν πήραμε τίποτα από τα duty free.
Συμπερασματικά θα έλεγα ότι καλά περάσαμε αν και τα αποτελέσματα μας δεν μας χαροποίησαν. Λίγο η ρέντα λίγο ότι δεν πιάσαμε τα υψηλά στάνταρ απόδοσης που έπρεπε απλώς κρατήσαμε τα προσχήματα για να μην κριθεί αποτυχημένο αγωνιστικά το ταξίδι.
Άρεσε μετά από καιρό αυτό το cool κλίμα της διοργάνωσης που μας κάνει κάθε φορά εντύπωση. Τώρα πάλι θα ταξιδέψουμε Παρίσι τέλη Γενάρη με διαφορετική σύνθεση. Εύχομαι να περάσουμε το ίδιο καλά και να παίξουμε καλύτερα. Αν και την κούπα την φέραμε πίσω τουλάχιστον.
